گزارش بازدید از مؤسسه خیریه محبّانالرضا (ع)
نویسنده: حسین فلاح، فعال فرهنگی
حضور در محفل عشق و خدمت
خداوند سبحان را سپاسگزارم که توفیق حضور در مجموعهی خیریهی محبّانالرضا (ع) را برایم فراهم ساخت؛ حضوری که برای من، تنها یک بازدید معمولی نبود، بلکه سفری بود به قلب انسانهایی که با ایمان و اخلاص، در سایهی توجهات خاص حضرت ولیعصر (عج)، جان خود را وقف خدمت به نیازمندان کردهاند.
در فضای بهظاهر ساده و بیپیرایهی این مؤسسه، روحی زنده از عشق، نظم و معنویت جریان داشت؛ جایی که کار و تلاش، رنگ بندگی میگیرد و شور خدمت، همه را در مسیر رضای الهی گرد میآورد.
الگویی از خودجوشی مردمی و همبستگی ملی
مشاهدهی فعالیتهای خیریهی محبّانالرضا (ع) بار دیگر بر جایگاه برجستهی نهادهای مردمی در ساختار اجتماعی کشورمان تأکید کرد. این مؤسسه نمونهای روشن از ابتکار و انسجام جامعهی ایمانی ایران است که نشان میدهد مردم این سرزمین، با تکیه بر فرهنگ والای اسلامی و آموزههای اهلبیت (ع)، همواره در کنار محرومان ایستادهاند و آنان را تنها نمیگذارند.
در کنار اقدامات معیشتی و حمایتی، توجه ویژهی مجموعه به کار فرهنگی و تربیتی نیز قابلتحسین است؛ اقدامی که خدمت را از سطح کمکهای مادی فراتر میبرد و روح امید و عزت را در دل نیازمندان مینشاند.
تجلّی عملی آیهی احسان
برنامههای این مؤسسه، از تهیهی بستههای ارزاق تا حمایت از کودکان یتیم و اجرای طرحهای فرهنگی، بازتابی از آیهی شریفهی قرآن کریم است:
«وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْکِینًا وَیَتِیمًا وَأَسِیرًا»
خادمان این مجموعه، با الهام از نام و سیرهی امام رضا (ع)، خدمت را عبادت میدانند و در مسیر بندگی، برای التیام درد محرومان، از هیچ تلاشی فروگذار نمیکنند.
اهمیت حمایت از حرکتهای مردمی
از منظر فرهنگی و اجتماعی، لازم است چنین حرکتهایی بیش از پیش مورد حمایت نهادهای فرهنگی و اجرایی قرار گیرند.
این مؤسسات نهتنها بخشی از بار اقتصادی جامعه را از دوش دولت برمیدارند، بلکه با ترویج فرهنگ احسان، تعاون و مسئولیتپذیری اجتماعی، به تقویت بنیانهای اخلاقی و ایجاد امنیت روانی در جامعه کمک میکنند.
حضور در محبّانالرضا (ع) برای من یادآور این حقیقت بود که مسیر پیشرفت واقعی کشور، از دل همین همدلیها و همکاریهای صادقانه میان مردم و دولت میگذرد.
سخن پایانی
در پایان، وظیفهی خود میدانم از تمام خادمان عاشق اهلبیت (ع) در این مؤسسه و همهی خیراندیشانی که در این مسیر نورانی گام برمیدارند، صمیمانه قدردانی کنم.
امید است که با تأسی از سیرهی دردآشنای ائمهی معصومین (ع)، شاهد گسترش روزافزون چنین تلاشهای مؤمنانه و ماندگاری در سراسر ایران اسلامی باشیم؛ تلاشهایی که بیتردید، چراغ راه جامعهی در جستوجوی نور و عدالتاند.


بدون دیدگاه