نویسنده: مریم صانع
فعال فرهنگی و رسانه و روزنامه نگار
ورود به مجموعه خیریه «محبان الرضا علیه السلام»، فراتر از یک بازدید خبری، تجربهای از عطر معنویت و همدلی است. جایی که در آن، نام امام رضا (ع) تنها یک عنوان نیست، بلکه راهگشای تمامی تصمیمات و اقدامات است. من، مریم صانع، صبح روز سهشنبه میزبان مدیران ارشد، کارکنان پرتلاش و مهمتر از همه، خانوادههای محترمی بودم که این مجموعه پناهگاه آنان شده است.
فضایی سرشار از امید و آرامش
همین که قدم از ورودی اصلی برداشتم، نظم و نظافت خاصی در فضا موج میزد. برخلاف تصور رایج از مراکز حمایتی که گاهی با فضایی سنگین و غمگین همراه هستند، محبان الرضا علیه السلام، مملو از انرژی مثبت و امید بود. صدای خنده کودکان در حیاط و تبسم بر لبان مادرانی که در حال آموزش مهارتهای زندگی بودند، بهترین گواه بر این مدعاست.
گفتگو با مدیران؛ شفافیت و تعهد
در جلسهای صمیمی با مدیرعامل و هیئت مدیره موسسه، روحیه جهادی و مدیریت جهادی را به وضوح لمس کردم. آنها با تاکید بر اینکه این موسسه هیچ وابستگی بودجهای به دولت ندارد و تماماً با اتکا به نذرات و کمکهای مردمی اداره میشود، درباره شفافیت مالی سخن گفتند.
مدیرعامل موسسه با اشاره به نامگذاری سال به نام «جهش تولید با حمایت مردمی»، اظهار داشت: ما در محبان الرضا تلاش میکنیم با الگوگیری از مکتب اهلبیت (ع)، دستگیری از مستضعفان را نه به عنوان یک وظیفه اداری، بلکه به عنوان یک عبادت ببینیم. هدف ما ایجاد اشتغال پایدار است تا به جای دادن ماهی، ماهیگیری را به نیازمندان بیاموزیم.
کارکنانی که فرشتگانِ زمینیاند
گفتگو با کارکنان بخشهای مختلف، از آشپزخانه تا واحد مددکاری، تصویری از فداکاری را ترسیم کرد. یکی از مددکاران جوان در این باره گفت: اینجا فقط شغل ما نیست، زندگیمان است. وقتی میبینیم با یک اقدام کوچک، لبخند را روی لبان کودکی مینشینیم، تمام خستگیها فراموش میشود. تخصص و دلسوزی در کلام آنها موج میزد و نشان میداد که نیروی انسانی این مجموعه، مهمترین سرمایه آن است.
صدای خانوادهها؛ قصههایی از دل
بخش پایانی بازدید من، اما تکاندهندهترین بخش بود. گفتگو با خانوادههایی که زیر چتر حمایتی این موسسه قرار دارند.
خانم «م. ر»، مادر دو کودک که همسرش را در حادثه از دست داده، با چشمانی اشکآلود اما لبخندی بر لب گفت: پیش از آمدن به اینجا، احساس میکردم دنیا به سرمان خراب شده. اما محبان الرضا علیه السلام، فقط کمک هزینه نداد؛ به من اعتماد به نفس برگرداند. حالا من با آموزش خیاطی، درآمد دارم و میتوانم فرزندانم را سرپرستی کنم.
همچنین صحبت با یکی از دانشآموزان تحت پوشش که آرزویش پزشک شدن است، نشان داد که این موسسه فقط به فکر رفع نیازهای مادی نیست، بلکه با بورسیههای آموزشی، روی آیندهسازان این مرز و بوم سرمایهگذاری میکند.
جمعبندی
خروج از مجموعه خیریه محبان الرضا علیه السلام، در من این حس را برجای گذاشت که ایثار و نیکوکاری در ایران اسلامی، زنده است و پویا. این موسسه نمادی بارز از مشارکت مردم و دولت در جهت تحقق عدالت اجتماعی است. جایی که نام امام هشتم (ع)، مایه آرامش دلهای بسیاری شده و دستهای مهربان، بدون چشمداشت، در خدمت خلق خدا هستند.
این گزارش بود از تلاشهای خالصانه مردمی که در سایه توجهات خاص حضرت ولیعصر (عج) و تحت نظارت مسئولین امر، امید را در جامعه جاری میسازند.


بدون دیدگاه